Pushing boundaries for a cruelty free world

Hardlopen

Lessen van de Trail de la Soupe

Lessen van de Trail de la Soupe

Zondag liep ik met de Trail de la Soupe in La Roche en Ardenne mijn eerste ultramarathon. Ik deed ruim 5 uur over de 46 km en 2000 hoogtemeters, waar ik eerder nooit meer dan 3 uur onderweg was. Het was goed genoeg voor een 10e plaats. Laat één ding duidelijk zijn: voor mijn eerste ultra ben ik daar heel erg tevreden mee! Het is een mooi resultaat en vóór mij eindigden alleen maar Belgen, die kunnen trainen in exact dit soort terrein. Maar het was zeker geen perfect uitgevoerde race. Verre van. Hieronder lees je vier lessen die ik geleerd heb van de Trail de la Soupe.

Verder

Verder

Een half jaar. Zes maanden. 26 weken. Enerzijds lijkt het kort geleden dat ik de eerste training in mijn nieuwe logboek noteerde. Anderzijds is er zoveel meer in gebeurd dan ik me voor had kunnen stellen. Duurlopen van meer dan 30 km en weken met meer dan 100 km zijn normaal geworden en zowel mijn snelheid als uithoudingsvermogen zijn flink toegenomen. Ik heb mijn eerste trailraces gelopen, allemaal rond de 30 km in lengte. Bij de twee recreatieve, podiumloze trailruns van Run Forest Run was ik de snelste loper, bij de meer competitieve Montferland Trail en Sint Pietersbear Trail werd ik 17e en 14e. Maar de grootste verrassing was de sterke afsluiting van het eerste trainingsblok met de Halve Marathon van Oldenzaal.

Hoeveel is te veel?

Hoeveel is te veel?

Wanneer wordt ‘veel’ te veel? Goede hardlopers rennen heel wat kilometers per week. En hoe groter de afstand waarvoor je traint, hoe groter het aantal wekelijkse kilometers dat nodig is om je lichaam voor te bereiden op de race. Maar een wet van Meden en Perzen over het juiste aantal is er niet. Lastig!

‘Trailrunning’ en ‘roadracing’

‘Trailrunning’ en ‘roadracing’

Hardlopen is hardlopen, toch? Vooral niet te ingewikkeld maken. Je zult echter merken dat ik een onderscheid maak tussen ‘gewoon’ hardlopen en ‘trailrunning’ (bij gebrek aan een treffend Nederlands woord). En dat doe ik pas sinds kort. Waarom een punt maken van het verschil tussen rennen over asfalt en over een onverhard paadje?

Hardlopers zijn doodlopers

Hardlopers zijn doodlopers

Waar ging het mis? Een idee kan soms hardnekkiger zijn dan het onkruid dat zich keer op keer een weg tussen de stoeptegels door weet te vinden. Als het zich eenmaal gezet heeft, is het nagenoeg onverwoestbaar, niet meer uit te roeien. Wanneer het ooit begon, waar de kiem zit, lijkt onherleidbaar. Het idee om een ultramarathon te lopen zit in mijn hoofd en het wil er niet uit. En geloof me: dat ligt niet aan een gebrek aan pogingen het in de kiem te smoren…